Imię: Marek
Wiek: 25 Dołączył: 04 Mar 2007 Posty: 160
Wysłany: 2007-03-29, 16:21
Theoricus napisał/a:
1) Kretyńska komedia, gdzie motywami przewodnimi są ładna kobieta, beznadziejne żarty, rzucanie mięcha i obowiązkowo parę dresów 2x2, bo oni są "zabawni". Sztandarowe przykłady tego typu to "Chłopaki nie płaczą", "Poranek kojota", "E=mc^2" i kilka innych, których aż żal mi przytaczać.
2) Dołujący dramat, w którym to przedstawiona jest szara, polska rzeczywistość, picie na umór, patologie rodzinne/społeczne, itd. Mam dosc takich filmów, ja chcę myslec pozytywnie! (Tutaj więc powinienem ogladnac polska komedie, ktora jak wspomnialem wyzej tez jest nic nie warta - koło się zamyka). Przykłady: "Edi", "Symetria", "Cześć, Tereska".
3) Komedia romantyczna, najgorszy przypadek z wymienionych tutaj. Jest to studium kiczu i tandety, wystarczy przejrzeć te propozycje w stylu "Tylko mnie kochaj", "Nigdy w życiu!", "Ja wam pokażę!". Najgorsze że robią kolejne dziadostwo tego typu: "Dlaczego nie!". Ciekawe co będzie za 5 lat, bo dotychczasowe tytuły są intrygujące. Może "Sratatata!" albo "Ble ble rzyg" - nazwy mają tyle samo sensu, co te wcześniejsze.
Myśle dokładnie tak samo w naszym kraju filmy które nie byłyby komediami ewentualnie dramaty które byłyby utrzmane w innej stylistyce niż reszta zawsze były żadkością bo dla większości polskich "filmowców" takie filmy nie są godne Polaka reżysera. Właśnie dlatego cenie Marka Piestraka bo mimo że geniuszem on nie jest to prubował robić filmy inne niż to co w polskich kinach można bylo zobaczyć.
A ja nie lubie wszelkich klonów "Cześć Tereski" i ogólnie tych pseudo drmatów moralnego niepokoju dzisiaj kręconych. Poza tym nie cierpie komedi romantycznych oprócz takich klasyków jak Kiedy Hary poznal Sally A tak ogólnie oglądam wszystko
Wysłany: 2007-05-09, 16:09
Opis: Chcesz poczuć, że żyjesz? Zabij się. J>K
Ja szczególnie nie trawie filmów katastroficznych w stylu - grupka ludzi (najchętniej szczęśliwa rodzinka) ulega potwornej katastrofie, do wyboru: trzęsienie ziemi, lawina, wybuch wulkanu, powódź, zawał w kopalni, co kto lubi; wśród nich obowiązkowo ciężarna kobieta i pwodujące ciągłe problemy macho (który jest na pierwszej lini do posłania przez rerzysera na tamten świat), jest cichy bohater, który prędzej czy później wyratuje wszystkich i dostaje od prezydenta Stanów Zjednoczonych order za odwagę, a wszyscy żyją (bądź już nie) długo i szczęśliwie.
Po drugie nie znoszę kretyńskich komedii polegających na obzucaniu sie wyzwiskami, tortami i robieniu coraz to głupszych min ("Głupi i głupszy" to jedyny wyjątek-prełka;)
a po trzecie i chyba najgrsze to nie cierpię niskobudrzetowych filmów wojennych opartych na stałym sprawdzonym(?) schemacie. Amen
przede wszystkim nie trawię polskich komedii romantycznych w stylu 'Dlaczego nie?', 'Tylko mnie kochaj' i cała ta reszta.
następnie kretyńskie horrory, z serii których szczytem wszystkiego były 'Krwawe Święta', które miałam 'przyjemność' oglądać, brrr, nigdy więcej.
no i jeszcze niektóre tzw. 'prawdziwe historie' o charakterystycznych tytułach w stylu 'Oddajcie mi moje dziecko' itp. chociaż nie skreślam tutaj wszystkich (;
nie lubię jeszcze typowo amerykańskich filmów, naszpicowanych efektami specjalnymi z cudownym ah oh bohaterem, który ratuje całą ziemię, baa, nawet cały kosmos.
wypada jeszcze wspomnieć o cudownych filmach dla nastolatków, które są chyba gorsze od tego wszystkiego wyżej wymienionego.
w skrócie rzecz biorąc, filmów płytkich, nudnych i głupawych (;
_________________ what is simple in the moonlight by the morning never is
1. Filmy z celebrities.]
2. Polskie filmy romantyczne.
3. Filmy, w których rzuca się bez sensu "ku**ami", żeby osiągnąc efekt trzy przekleństwa na minutę.
4. Filmy, w kórych "poważni gangsterzy" chodzą w dresach i mają pseudonimy typu: Kasa, Kiełbasa, Kicha, Micha, Grucha, Pucha idt. (wyjątkiem od tego jest Siara w "Kilerze").
5. Filmy, w których seks jest przedstawiany jako gwałt lub w sposób wyjątkowo obrzydliwy (określenia na narządy płciowe, prymitywne rytuały itp.).
6. Filmy, w których blue-box jest ważniejszy od scenariusza.
7. Filmy, którym bliżej do horrorów dla nastolatków (świecące czaszki, lateksowe maski) niż "Dziecka Rosemary" czy "Ducha".
8. Filmy, w których stężenie plastiku przekracza 95%.
9. Filmy niesmaczne z humorem feklanym.
10. Filmy ze stereotypami.
Wysłany: 2007-07-09, 23:46
Opis: Chcesz poczuć, że żyjesz? Zabij się. J>K
MGaździcki napisał/a:
4. Filmy, w kórych "poważni gangsterzy" chodzą w dresach i mają pseudonimy typu: Kasa, Kiełbasa, Kicha, Micha, Grucha, Pucha idt. (wyjątkiem od tego jest Siara w "Kilerze").
nie bardzo rozumiem. Czyli poprostu nie lubisz komedii gangsterskich czy tak? bo takie przezwiska to tylko w komiediach sie spotyka.
"Odwróceni" raczej komedią nie są... A takie przezwiska to raczej tylko w POLSKICH komediach gangsterskich występują, bo nie przypominam sobie, żebym je słyszał w jakichś filmach amerykańskich...
SW i ST: fabularne dno, pozory skomplikowanej akcji stworzono poprzez wykreowanie wielkiego uniwersum.... dzieciarnie z podstawówki można tym częstować, kilkanaście nowych pokemonów... A tak najogólniej biorąc nie bawią mnie te wszystkie przebieranki, statki latające, inne Space Ship One, podbój nowych galaktyk, to wszystko jest mi obce.
Ale to oczywiście mój punkt widzenia, większość inaczej to czuje... Trudno!
"Star Trek" nie brał mnie nigdy. Co do "Star Wars"... Prawie dziesięć lat temu trafiłam na nowelizację "Nowej nadziei". Wpadłam jak śliwka w g... eee, tego, w kompot, oczywiście Chorowałam na to potwornie, ale wyłącznie... książkowo. Diabli wiedzą czemu, bo to mizeria była straszna. Jak zresztą wszystkie nowelizacje. Aż wreszcie obejrzałam filmy... no i to był początek końca mojego StarWarsowania. Na "Mroczne Widmo" jeszcze poszłam, ale kolejne olewałam. Dzisiaj SW mnie ani ziębi ani grzeje.
Widzę, że "filmy do unikania" dobieracie raczej według gatunków. Właściwie to nie potrafię wymienić gatunku, który by w moich oczach automatycznie i bezapelacyjnie dyskwalifikował film. Od wszystkiego są wyjątki, a ja każdy przypadek rozpatruję indywidualnie. Natomiast mogę podać typy filmów, do których jestem uprzedzona. Takie, które obejrzałabym tylko wyjątkowo.
- superbohaterskie Nie trafiają do mnie amerykańskie komiksy. "Batman" to dla mnie tylko tytuł w kilku filmografiach. "X-men" mi zwisają. "Spiderman" zwisa i powiewa. "Superman" od jutra mógłby zniknąć i nawet bym nie zauważyła. No, może "Hellboya" chciałabym obejrzeć, ale to głównie ze względu na koty
- tanie, telewizyjne obyczajówki i "zmagajace się z tematami" polskie dramaty Te pierwsze są dla wielbicieli "Historii naszych czytelników" w kolorowych szmatławcach. Przed wojną takie rzeczy nazywali po imieniu: literatura dla kucharek. Jak to widzę, to mnie autentycznie mdli, bo te filmy i "historie" są w stylu różnych "Rozmów w toku" i innych "Przebaczań na ekranie". Te drugie, te "trudne" i "odważne" to w rzeczywistości filmy "bezpieczne". Krytyka napisze peany, Złote Lwy się sypną... A że się to nie nadaje do oglądania i nie mówi nic nowego? A kogo to obchodzi? Posiadacz Złotych Lwów i tak dostanie kolejną dotację.
A już bez wyjątku nie znoszę polskich telenowel. A rodzina mnie tym katuje codziennie... Dobrze, że chociaż nie zmuszają do wspólnego oglądania, ale co słyszę to wystarczy.
Batman" to dla mnie tylko tytuł w kilku filmografiach
Ależ Batmana filmowego ogląda się nie dla Gacka, ale dla jego wrogów. Jack Nicholson, Jack Palance, Michelle Pfeiffer, Danny DeVito, Chritopher Walken, Tommy Lee Jones, Jim Carrey, Uma Thurman... Bodajże tylko 007 miał bardziej stylowych wrogów .
Aletheia napisał/a:
Spiderman" zwisa i powiewa
I tutaj się zgodzę-Spidey najlepiej miał się zawsze w serialach animowanych, z których najsłynniejszy i najlepszy był The Animated Series, emitowany dawno temu przez TVP2.
Aletheia napisał/a:
Krytyka napisze peany, Złote Lwy się sypną... A że się to nie nadaje do oglądania i nie mówi nic nowego? A kogo to obchodzi? Posiadacz Złotych Lwów i tak dostanie kolejną dotację
Jak mawiał śp Zygmunt Kałużyński: film nie jest na żaden festiwal ani dla krytyka! Film MA być dla widza.
I tutaj akurat mogę się podpisać pod Aletheią obiema łapami przednimi i tylnimi .
Ależ Batmana filmowego ogląda się nie dla Gacka, ale dla jego wrogów.
MGaździcki napisał/a:
Spidey najlepiej miał się zawsze w serialach animowanych, z których najsłynniejszy i najlepszy był The Animated Series
O, widzisz, i już bije po oczach różnica podejścia Spidey mi zwisa nie dlatego, że lepszy był w animacjach, tylko zwisa mi ogólnie, w czymkolwiek. Nie rozróżniam: komiks/adaptacja animowana/adaptacja kinowa/cokolwiek innego, bo dla mnie to jedna ogólna Spidey-masa (lub Batman-masa). Zwyczajnie mnie nie obchodzą klimaty superbohaterskie jako takie.
W ten sposób, ja mogłabym roztrząsać np. uniwersum Pratchettowskie - jego książki, ilustratorów, adaptacje itd. Natomiast Spidey i jego pobratymcy to zupełnie nie moja bajka. Z grubsza kojarzę, że coś takiego istnieje i tyle.
Jeszcze co do typów filmowych, które omijam.
Slashery. Przeczytać mogę, czemu nie. Natomiast na ekranie jakoś mnie nie interesują. MGaździcki, wspominałeś kiedyś, ze jesteś za wrażliwy na horrory? Ja lubię klimatyczne straszenie w typie "Innych" czy "Ciśnienia". Ale slasher to nie to... Jak chcę obejrzeć realistyczne mięcho, to wolę XVII-wieczne flamandzkie martwe natury Najbliższe slashera co mi się podobało, to był "Cube". No ale to było coś więcej niż zwyczajna rąbanka.
O, widzisz, i już bije po oczach różnica podejścia
UWAGA! BEŁKOT MGAŹDZICKIEGO
A propos podejść-popełniłaś pewną pomyłkę . Wsadziłaś Batmana do tego samego koszyka co Superman czy Spiderman. Idąć Twom tropem w koszyku tym powinien wylądować Zorro, Bond, Indiana Jones, por. Borewicz i paru innych sympatycznych panów (pań pewnie też ).
Batman superbohaterem nie jest-nie ugryzł go radioaktywny nietoperz, nie przysłali go z innej planety. On po prostu długo trenował, by osiągnąć te swoje "czarodziejskie" umiejętności, a cała reszta (jakby powiedział niejaki Marnypopis) to "zaplecze techniczne". Nawet weź pod uwagę, że przeciwnicy Batmana to ludzie wskroś "normalni"-jacyś oszpeceni gangsterzy, jacyś terroryści, maniacy jednego tematu (zagadki, rośliny, poczucie humoru, Alicja W Krainie Czarów). Spidey i Clark Kent zwykli walczyć z kosmitami, przybyszami z innych wymiarów itd.
To tylko tak kwestią wyjaśnienia, bo naturalnie nie będę Cię zmuszał do polubienia żadnej z tych postaci, ani gatunku.
Notabene, pozostałe anty-upodobania mamy podobne .
Karą będzie BEŁKOT ALETHEI W TEMACIE NA KTÓRYM SIĘ NIE ZNA (podsuwając mi paliwo do dyskusji, zawsze ryzykujesz moją odpowiedź ). Na ile to łagodny wymiar, oceń sam.
Owszem, Batmana trzymam w tym samym koszyku co resztę kompanii w plączących się przy akcji płaszczach, rajstopkach chyba raczej malowanych na aktorze niż wciąganych i maskach, pod którymi jakoś nikt ich nie poznaje. Zorro, Bonda, Indiany, a już najmniej Borewicza w tym koszyku nijak nie widzę, nawet jeśli ten pierwszy pasuje do powyższego opisu. (Ejże, byłby prototypem takowych? A może...)
Natomiast jeśli zastosować Twoje kryterium podziału, czyli nadprzyrodzone moce, ewentualnie kosmiczny rodowód, to Marnypopis pierwszy zgłosiłby kandydaturę Asterixa, a ja dodaję Thorgala. Też z komiksów, jakby nie było. To ja jednak zostaję przy prywatnej klasyfikacji wedle płaszczy, rajstopek i Walki ze Złem (jak ja nie lubię tego typu patosu... ). Nawet Shyamalan wyprawił Willisa na akcję w zamaszystej pelerynie, ewidentnie przez wzgląd na tradycję a nie sens.
Jeszcze mi się przypomniało czego nie lubię - Anime.
W zasadzie niczym mi ta japońszczyzna nie zawiniła, ale po prostu odrzuca mnie ta kreska, styl graficzny. A już od tej "nerwowej", drgającej animacji ruchu mnie otrząsa.
Ja rozumiem, że jedno anime drugiemu nierówne, że scenariusze są różne, że to jest za duże uniwersum i gatunek, żeby to wrzucać do jednego worka i jednoznacznie oceniać... ale jednak żeby docenić scenariusz filmu, trzeba najpierw wytrzymać jego warstwę graficzną, to jest w końcu środek do przekazania fabuły. No i trudno, to jest dla mnie nie do przejścia. Pisałeś, że ominie Cię "Dziecko Rosemary", a mnie ominie "Ghost in the Shell", Miyazaki i co tam jeszcze pod kwitnącymi wiśniami mają dobrego. Może kiedyś... Ale tylko może.
Miło mi, że tak uważnie czytasz moje posty i zapamiętujesz. Dziękuję
Aletheia napisał/a:
jedno anime drugiemu nierówne,
Święta prawda, rozciągająca się na całą kinematografię. Komuś podejdzie np Mad Max, ale bliski tematycznie Wodny Świat nie-i odwrotnie. Rzecz gustu.
Ja jedynie nie rozumiem, jak można było zrobić w wersji anime/manga... Star Wars. O ile wariacje na temat Zorra i Robina z Sherwood były znośne, o tyle to to Mandaryna w Sopocie (Wielkie Nieporozumienie).
Ale jest i przeciwwaga-"Ulysses 31", futurystyczna wersja "Odysei" Homera. Tak więc, naprawdę-zależy na co się trafi i (co więcej) czy trafi się w gusta.
Aletheia napisał/a:
Owszem, Batmana trzymam w tym samym koszyku co resztę kompanii w plączących się przy akcji płaszczach, rajstopkach chyba raczej malowanych na aktorze niż wciąganych i maskach, pod którymi jakoś nikt ich nie poznaje
Możesz dzwonić pod 997-molestuję Cię.
Te pelerynki to faktycznie jeden z bardziej dziwacznych pomysłów (gdzieś słuyszałem, że msją one jakieś właściwości aerodynamiczne (?)), jeden ze zanjomych określił je mianem pedalskich. Z kolei nie wiem czy nie w Kulturze, ktoś przyrównywał stroje bohaterów do ubranek dla miłośników SM. Ale znowu-rzecz leży w tym jak się spojrzy. Jeśli jest to robione "do śmichu", to faktycznie wyjdzie jakiś dziwaczny, podejrzany seksualnie efekt (b onawet o Batmanie i Robinie ktoś pisał, że to manifest homoseksualizmu), ale jeśli będzie klimat gotycki, to wierzę, że nada trochę jakieś kliamtyczności (czyt. czasem grozy).
Aletheia napisał/a:
Na ile to łagodny wymiar, oceń sam
Bardzo, bo za ciężki bym zunał wyklucznie mnie z dyskusji.
Miło mi, że tak uważnie czytasz moje posty i zapamiętujesz. Dziękuję
Niezamaco! Mogę żywić cień nadziei na wzajemność? A moja pamięć do niektórych rzeczy potrafi być straszliwa. Ale że natura żąda równowagi, w zamian zapominam nazwisk dalszych kuzynów i szwagrów.
MGaździcki napisał/a:
Ja jedynie nie rozumiem, jak można było zrobić w wersji anime/manga... Star Wars. O ile wariacje na temat Zorra i Robina z Sherwood były znośne, o tyle to to Mandaryna w Sopocie (Wielkie Nieporozumienie).
Mangę i StarWarsy olewam teraz równo, ale jakoś mi jedno z drugim... no, może nie tyle bardziej pasuje, co mniej niepasuje niż anime-owany Zorro/Robin. Uniwersum SW jest na tyle obszerne, że zmieści wszystko. Zawsze można się uprzeć i dołożyć japońską planetę, czy coś. A Sherwood, jakby go nie naciągać, zawsze tylko jeden. Ale to uwaga czysto teoretyczna, bo i tak tego nie widziałam i nie zamierzam.
MGaździcki napisał/a:
Możesz dzwonić pod 997-molestuję Cię.
A nie wierzyłam, że niektóre same się proszą...
MGaździcki napisał/a:
(gdzieś słuyszałem, że msją one jakieś właściwości aerodynamiczne (?)),
Supermanowy współczynnik łopotania, ze zmiennymi niezależnymi zachmurzenia i gatunku proszku do prania. Z poprawką na wektor "wróg na kursie", zwrot wektora pogoń/ucieczka, plus turbulencje wierzgającej piękności pod pachą.
Zawirowania są zwykle anty-aerodynamiczne. Jedyny znany mi wyjątek - delfin (podobno...).
MGaździcki napisał/a:
jeden ze zanjomych określił je mianem pedalskich
Zastanawiam się czy w całym kinie udałoby się znaleźć jakiś element ubioru czy rekwizyt, którego absolutnie nikt nie podciągnąłby pod homo-teorię... Niektórzy są jak ten XIX-wieczny Polak, co miał napisać o słoniu i napisał "Słoń a sprawa polska".
Nie możesz pisać nowych tematów Nie możesz odpowiadać w tematach Nie możesz zmieniać swoich postów Nie możesz usuwać swoich postów Nie możesz głosować w ankietach
.jpg)
A tak ogólnie oglądam wszystko 
Dobrze, że chociaż nie zmuszają do wspólnego oglądania, ale co słyszę to wystarczy.
). Nawet Shyamalan wyprawił Willisa na akcję w zamaszystej pelerynie, ewidentnie przez wzgląd na tradycję a nie sens.
