[MGaździcki]

Cytat:

Info o filmie
Reżyseria: Władysław Pasikowski
Scenariusz: Władysław Pasikowski
Zdjęcia: Paweł Edelman
Muzyka: Michał Lorenc
Gatunek: sensacyjny/dramat/psychologiczny
Data premiery: 05/04/1994
Obsada: Bogusław Linda... Franz Maurer
Cezary Pazura... Nowy
Artur Żmijewski... Radosław Wolf
Magdalena Dandourian... Nadia
Walerij Prijomychow... Sawczuk
Siergiej Szakurow... płk Jakuszyn
Aleksander Bednarz... mjr Bień
Edward Lubaszenko... Stopczyk
Jan Machulski... Walenda
i inni

Fabuła
Po czterech latach spędzonych w więzieniu na wolnośc wychodzi były agent SB i policjant, Franz Maurer. Odnajduje go jego dawny znajomy, najemnik Radosław Wolf. Proponuje mu pracę dla potentata w handlu bronią-Rosjanina Sawczuka. Maurer, który nie wie, że Sawczuk to przestępca nieczuły na ludzki los, wchodzi w ten biznes, co więcej angażuje do pomocy policjanta Nowego. Nowy ma też inne zadanie- z polecenia wujka, agenta UOP-u, obserwuje poczynania Wolfa, na którego wywiad bezskutecznie szuka haka...

"Psy 2" zwykło się rozpatrywać na równi z "Psami" a przecież są to filmy tak bardzo różne. "Psy" były filmem, który oprócz efektów specjalnych, dawał okazję do refleksji nad sensem przemocy i zabijania, "Ostatnia krew" to już bardziej klasyczne kino akcji. Niemniej, i tutaj Pasikowski postawił swe ulubione pytania: czy każda kobieta jest zła? czy możliwa jest prawdziwa miłość? jaka jest granica między dobrem a złem? czy zabijanie da się czymś usprawiedliwić? Do tego dodał pełnokrwiste postaci: Franza, który wyraźnie wyewoluował w więzieniu, Nowego, który chciałby, by wszystko na świecie było proste i oczywiste, Sawczuka, który twierdzi, że grzechem byłoby nie zarobić na odwiecznej skłoności ludzi do zabijania się, czy więźnia Wyrka, tłumaczącego liczne dokonane morderstwa "wyrywaniem chwastów", które szkodziły całemu społeczeństwu.

Film obfituje w mistrzowskie dialogi-poważniejsze, jak spowiedź Wyrka, czy lżejsze jak kłótnie Nowego z Wolfem, sceny, jakich nie powstydziliby się Quentin Tarantino i Martin Scorsese oraz wspaniały, nastrojowy motyw jazzowy. Jaka ocena zatem dla tego filmu ? "Poczekaj, niech się zastanowię...".